Delfts Rood is een ambachtelijke bouwtrant die in een korte periode, circa 1948 tot 1953, overal in Friesland en aanpalende gewesten is toegepast in de woningbouw. De term is afgeleid van de traditionalistische Delftse School-stijl die al voor de oorlog opgang vond onder inspiratie van de opleiding bouwkunde in Delft. Vooral via de regionale opleidingen, zoals de MTS in Leeuwarden, kreeg de stijl verbreiding. Delfts Rode woningen bestaan uit een enkele laag met een hoge kap, meestal op een ruim erf. Ze zijn veelal uitgevoerd in helderrode strengperssteen en met oranjerode pannen. Beperkte budgetten voor de (sociale) woningbouw noopten tot ingetogenheid, maar toch kenmerken zich veel projecten door een zorgvuldige, ambachtelijke detaillering. Typisch voor de stedenbouwkundige inpassing zijn de ligusterhagen op de erfscheidingen en de bomen ter hoogte van de kavelgrenzen.
In opdracht van Stichting ‘De Nieuwe Kijk’ heeft Inbo onderzoek naar deze bouwstroming verricht. Doel van dit onderzoek is om de bouwkundige-, architectonische-, stedenbouwkundige-, cultuurhistorische- en maatschappelijke betekenis inzichtelijk te maken om van daaruit de kansen voor behoud van het Delfts Rood in Friesland te benoemen. Hiervoor worden alle bestaande projecten (in totaal 220) met medewerking van Inbo gedocumenteerd. Een selectie van de meest waardevolle projecten wordt als werkprojecten uitgewerkt voor verbetering of renovatie.
Na het onderzoeks- en uitwerkingstraject volgt er een publicatie die moet gelden als inspiratiedocument voor partijen (voornamelijk woningbouwverenigingen) die aan de vooravond staan van herstructurering van Delfts Rood.